Erelid Elly van der Meer overleden

  • 7 maart 2019

Op 23 februari 2019 is Elly van der Meer overleden. Elly was vanaf de oprichting in 1951 tot medio 1975 een zeer actief kaderlid bij Oliveo Handbal. Van 1972 t/m 1975 was zij voorzitter.

Vanaf het prille begin in 1951 is Elly van der Meer bij Oliveo Handbal betrokken geweest.

Handbal was toen overigens een heel andere sport, dan het handbal dat wij nu kennen. Gespeeld op een voetbalveld, inwonend bij Oliveo Voetbal, destijds aan de Monnikenweg, net als voetbal met elf speelsters en ergens op zondag voor of na de voetbalwedstrijden. Met een groot voetbaldoel, al maakte dat het scoren niet eenvoudiger. Uitslagen als 2-1 kunnen we ons in het hedendaagse handbal niet meer voorstellen.

Kampioensfoto damesteam in 1956. Elly van der Meer gehurkt links op de middelste rij. Op de achterste rij ook de eerste eigen voorzitter van Oliveo Handbal, de heer Nol van Rossum.

De afdeling Handbal bestond lange tijd uit twee of drie teams, Dames senioren en Dames junioren.

In die tijd en die ambiance handbalde Elly en nam ze geleidelijk een groeiend aantal taken op zich. Op welk moment ze bestuurslid werd, vermelden de annalen niet. Ergens in de jaren vijftig.

Vanaf 1960 vormde ze vele jaren een bestuurlijke tandem met voorzitter Arie van der Helm. Arie was het gezicht naar buiten en Elly regelde alles wat er maar te regelen viel. De ledenadministratie, het secretariaat, het wedstrijdsecretariaat en de contributie inning. Speelsters werden in die begintijd nog met een kaartje in de brievenbus op de hoogte gebracht waar en hoe laat ze komend weekend moesten spelen. Elly heeft heel wat rondgefietst.

Later kwam er een clubblad, ’t Zweetdruppeltje, dat bij Elly thuis werd getypt, gestencild en geniet. Het huis van Elly aan de Oostlaan (voor De Drie Heeren) was in feite jarenlang het zenuwcentrum van de club. Daar werd niet alleen veel werk verzet, maar ook vergaderd.

Damesteam in 1962 op het voetbalveld aan de Monnikenweg. Gebogen, tweede van links op de achterste rij: Elly van der Meer.

Oliveo Handbal had in die periode geen vaste stek en eigen clubaccommodatie. Nadat het aan de Monnikenweg te druk werd, werd er op zondag gespeeld op de DSVP velden, destijds aan de Boezemweg, en eind jaren zestig bij Avanti aan Sportlaan. Voor het zaalhandbal, dat in die tijd zijn intrede deed was Oliveo aangewezen op de Energie hal in Rotterdam. Er waren nog nauwelijks sporthallen in de regio en in de winter was het bijna wekelijks met z’n allen met de trein naar Rotterdam. Vaak wel heel gezellig. Trainen gebeurde in een veilinghal.

Geen zorgen om een eigen accommodatie, maar wel veel geregel en dat lag Elly wel. Zonder veel ophef, rustig en niet snel van haar stuk; iemand die van aanpakken wist.

Tegen 1970 veranderde er het nodige in dit beeld van de vereniging. Er kwam een sporthal in Pijnacker en Oliveo Handbal verhuisde terug naar de Monnikenweg. ‘De voetbal’ verhuisde naar het nieuwe sportpark en ‘de handbal’ kon het oude voetbalclubgebouw overnemen. Tegelijkertijd groeide de club als kool en kwamen er vooral jeugdteams bij.

Het handbal op het grote voetbalveld verdween naar de geschiedenisboeken.

Het was een turbulente en enerverende tijd met een nieuwe generatie jongere vrijwilligers, met nieuwe ideeën. Daar had Elly het weleens moeilijk mee. Ze was erg gehecht aan het kleine overzichtelijke clubje, dat zoveel jaren de vereniging kenmerkte.

In 1972 trad Arie van der Helm terug als voorzitter en het was niet meer dan logisch dat Elly gevraagd werd om die functie over te nemen. Daar zat ze helemaal niet op te wachten. Elly voelde zich veel meer thuis in de luwte, maar ze deed het wel. Drie jaar lang leidde ze onze stevig groeiende handbalclub. Zonder onnodige drukte met een echte aanpakmentaliteit. Wars van ambitie, al gold dat ook voor haar visie op Oliveo. ‘Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg’, ze zou het bedacht kunnen hebben. Vanuit die kijk op, had ze moeite met een aantal nieuwe ideeën en ontwikkelingen. Uiteindelijk hebben die nieuwe ontwikkelingen geleid tot haar afscheid in 1975. De groter gegroeide jeugdafdeling eiste haar eigen plaats op en rond die tijd werd een herenteam gevormd. In dat herenhandbal zag Elly voor Oliveo Handbal geen toekomst.

Haar vertrek werd stevig gevoeld in alle geledingen van de club. Het duurde echt geruime tijd voor een nieuwe balans werd gevonden en Oliveo Handbal bestuurlijk weer op orde was.

Terecht is Elly na haar afscheid flink in het zonnetje gezet. Nog altijd is zij één van de slechts twee vrouwelijke voorzitters in de clubgeschiedenis. Elly is in de eerste 25 jaar van het bestaan van Oliveo Handbal van onnoemelijk grote waarde geweest. Voor al haar verdiensten is ze destijds benoemd tot Erelid. Een eretitel, waarmee de vereniging niet scheutig is, want ook daarvan zijn er in de hele historie slechts vijf.

Elly van der Meer voor het begin van een wedstrijd van de Vrienden van Oliveo Handbal tijdens een Zijlijntoernooi in de luchthal.

Na haar afscheid is ze Oliveo Handbal blijven volgen. Ze bleef altijd goed op de hoogte. Zodra die mogelijkheid zich voordeed werd ze Vriend van Oliveo Handbal en op die wijze bleef ze op enige afstand bij het wel en wee van de club betrokken.

Hoewel Elly’s activiteiten inmiddels in een ver verleden liggen en ze daardoor voor velen hoogstens een naam is op het bord met Ereleden en Leden van Verdienste, zijn haar inspanningen nog altijd van betekenis voor Oliveo Handbal.

Als in de beginjaren het fundament is gelegd voor de bloeiende vereniging die we nu met elkaar vormen, dan is de kwaliteit van dat fundament voor een groot deel te danken aan Elly van der Meer. Daarvoor verdient zij onze waardering en zullen wij haar bijdrage in herinnering houden.  

Piet van Adrichem